Serce Jezusa i Maryi"Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych..." (Hbr 4,7)



 «GŁOS PANA» – Pismo ewangelizacyjne nr 10 (45) 1998

http://www.voxdomini.com.pl sklep@voxdomini.com.pl

ISSN 1232-7492
Mapa witryny


Spis najważniejszych artykułów i informacji:

Vassula w ONZWiadomość o beatyfikacji O. PioOstatnie wiadomości z MedziugorjaRené Lejeune: Święty HieronimUrbi et Orbi Ojca Świętego 25.12.98Z "Tertio Millenio Adveniente" o Roku Boga Ojca

     Vassula w ONZ

     24 października 1998, Organizacja Narodów Zjednoczonych świętowała 50-lecie swego oficjalnego powstania, w 1948 roku. Państwa członkowskie podpisały obecną kartę 23 października 1948. Z początkiem 1998 roku Vassula została poproszona, ażeby w czasie swej 4-tygodniowej podróży po USA, udać się do siedziby ONZ, w Nowym Jorku i porozmawiać z grupą roboczą o Hymnie Miłości z Nieba, otrzymanym od Chrystusa. Grupa robocza ustaliła datę tego spotkania na 23 października 1998, czyli w dniu 50 rocznicy podpisania układu. Wspaniałe są dzieła Ducha Świętego!

     Podczas wizyty w ONZ Vassuli towarzyszyło 10 osób, w tym Niels Christian Hvidt, z Rzymu, Techla Johides i John Lynch, z Nowego Jorku oraz Bob Carroll z Wydawnictwa Trinitas. Grupa pracowników ONZ została Vassuli przedstawiona w następujący sposób: «Liczni wysocy funkcjonariusze władz wykonawczych ONZ, którzy doszli do przekonania, że człowiek pozostawiony samemu sobie nie jest w stanie rozwiązać problemów świata...» Maria Almeda, stojąca na czele grupy ONZ zwróciła się do Vassuli z pytaniem: «Co można by uczynić, żeby dać światu pokój?» Vassula odpowiedziała: «Nawrócenie świata zgodnie z Porządkiem, określonym przez Jezusa». Bez Niego żaden postęp nie jest możliwy.

     Ten wstęp przypomniał mi drugą wizytę Jezusa na Górze Kuszenia, w Jerychu, tak jak widziała to Maria Valtorta. Jezus zaprowadził grupę apostołów na swoiste rekolekcje, z postem, na górze, żeby wyjaśnić im znaczenie Swej pierwszej wizyty w tym miejscu. Wytłumaczył im, że żaden człowiek nie ma siły wytrwać sam wobec knowań, zasadzek i intelektu szatana. To jest możliwe jedynie dzięki mocy Ducha Świętego i zwracaniu się do Boga, stałym czuwaniu. Tematem przesłania Vassuli była Miłość Jezusa, Jego całkowita gotowość do przebaczenia skruszonemu sercu i również przywrócenie człowiekowi jego właściwego miejsca stworzenia. «Bądź wola Twoja jako w Niebie tak i na ziemi» – oto prawdziwe życie w Bogu.

     W czasie całego swego wystąpienia, które trwało blisko 1,5 godziny, a zakończyło się pytaniami i odpowiedziami, widziałem, jak cała sylwetka Vassuli była otoczona światłem, podobnym do halo, kiedy powietrze jest wilgotne. Jak zwykle ona sama nie była świadoma tego zjawiska i przypisywała mu jakieś fizyczne źródło np. oświetlenie sali, ale to nie było to. Objawienia Jezusa przekazane Vassuli zostały więc przedstawione w ONZ i są teraz dostępne w Bibliotece Organizacji Narodów Zjednoczonych.

     25 października w Long Island, Vassula zwróciła się do wielkiej liczby kapłanów i osób konsekrowanych przed mszą św., celebrowaną przez 12 kapłanów. Potem Vassula udała się w podróż do Pittsburgha, Chicago i licznych innych metropolii amerykańskich. Zwróciła się do ludzi, a oni – doświadczyli w sposób widoczny mocy Ducha Świętego.

     Józef – uczestnik spotkania w siedzibie ONZ

     Długo oczekiwana wiadomość: Beatyfikacja o. Pio została wyznaczona na dzień 2 maja 1998

     Zgodnie z przewidywaniami wnikliwych obserwatorów Watykanu, w poniedziałek 21 grudnia, Kongregacja ds. Świętych oficjalnie uznała cud przypisywany wstawiennictwu Ojca Pio. Ogłoszono, że sławny kapucyn, stygmatyk, zostanie beatyfikowany 2 maja 1999. W obecności Papieża Jana Pawła II oraz licznych osobistości Watykanu Kongregacja promulgowała 16 dekretów. Znalazło się w nich też oficjalne uznanie cudu przypisywanego bł. Józefinie Bakhita, która żyła jako niewolnica w Sudanie, a zmarła w Schio (we Włoszech). Będzie kanonizowana w 1999. Dekrety ogłoszone w poniedziałek torują drogę dla kanonizacji 10 innych nowych świętych i beatyfikacji 3 innych kandydatów oprócz Ojca Pio. Kongregacja ogłosiła też "heroiczność cnót" w życiu 30 brazylijskich męczenników, 2 biskupów, 3 księży, jednego zakonnika i 3 zakonnic – każda z tych osób może zostać beatyfikowana, po uznaniu cudu za jej wstawiennictwem.

     Zbliżająca się beatyfikacja Ojca Pio była szeroko komentowana we włoskiej prasie, w ostatnim tygodniu przed świętami Bożego Narodzenia. Z powodu ogólnoświatowej czci oddawanej zakonnikowi, który zmarł we wrześniu 1968 po przyciągnięciu setek tysięcy pielgrzymów do klasztoru w San Giovanni Rotondo, data jego beatyfikacji została podana z wyprzedzeniem. Rzym liczy się z przybyciem ogromnych tłumów właśnie na tę beatyfikację. Ostatni raz niezliczony tłum napełnił Plac św. Piotra 17 maja 1992 podczas beatyfikacji ks. Josemarii Escrivy, założyciela Opus Dei i bł. Józefiny Bakhity. W ostatnich dekretach Kongregacja nie wspominała o bł. Escrivie, tymczasem droga do kanonizacji bł. Józefiny została otwarta, choć nie wyznaczono dokładnej daty tej ceremonii.


     30 grudnia 1998:
    Wiadomości z Medziugorja, z ziemi błogosławionej...

    Pierwszy dzień roku: Święto Maryi, Bożej Rodzicielki

    To nie jest przypadek, że Kościół oddaje się od pierwszego dnia roku pod opiekę Maryi, Bożej Rodzicielki. Koniec jednego roku, a początek innego, tak hałaśliwie świętowany, naznaczony jest nowymi nadziejami, nowymi oczekiwaniami, jak i niepokojem, a nawet pewnym lękiem. Choć jest uzasadnione oczekiwanie wiele od przyszłości, to pragnienie posiadania więcej lub znaczenia więcej miesza się z obawą co do możliwości zrealizowania tego. Ukrywamy więc nadzieje i lęki... Tymczasem musimy pamiętać, że trzeba stale rozpoczynać od nowa, choć jest to męczące. Kościół wskazuje nam od początku roku postać Matki Bożej. Jest to uzasadnione: dla Kościoła Maryja jest "nowym stworzeniem". W Niej wcielił się nowy Adam, a nie – niepokój, choć nie brakowało Jej pytań i obaw i choć to nie rozwiązało wszystkich Jej trosk. Żyjemy w świecie, w którym nadzieja zawsze wiąże się z obawą. Mamy wybór zbliżenia się do osób niosących nadzieję lub do tych, które przynoszą mroczne przewidywania. Bez żadnej wątpliwości miejsce chrześcijanina nie jest pośród proroków nieszczęścia, lecz mimo rzeczywistych trudności: między ludźmi nadziei i radości. «Wierzę w słońce, nawet gdy nie świeci. Wierzę w miłość, nawet gdy jej nie odczuwam. Wierzę w Boga, nawet gdy Go nie widzę.» Tymi słowami młodego żyda zapisanymi w getcie warszawskim wraz z błogosławieństwem Bożym i prośbą o pomoc Gospy, życzę Wam błogosławieństwa na wszystkie dni nadchodzącego roku.

    O. Ivan Landeka

    Boże Narodzenie i Nowy Rok w Medziugorju

    Przygotowując się na Boże Narodzenie każdego dnia wieczorem modliliśmy się w kościele, lecz odmówiliśmy także nowennę różańcową na Wzgórzu Objawień. W czasie Adwentu dom modlitwy "Domus Pacis" przyjął trzy grupy młodych na modlitwę i post. Było 150 uczestników z kraju i z zagranicy, którzy w ten sposób pragnęli się przygotować do Bożego Narodzenia, aby zbliżyć się do tajemnicy Boga zrodzonego na ziemi. Podczas świąt, świątynia Królowej Pokoju promieniowała pokojem, modlitwą i wspólnotą wiernych, przybyłych z całego świata. Boże Narodzenie to święta o charakterze rodzinnym, zatem w dniu święta znajdowało się w Medziugorju zaledwie 1000 pielgrzymów z zagranicy. Najliczniejsi przybyli z Francji, Korei, Włoch, Niemiec, Belgii, USA i Meksyku. W wigilię około 2 tys. osób uczestniczyło w wieczornej Mszy św. Celebrację eucharystyczną poprzedził występ słowno-muzyczny, który przygotowały dzieci, żeby życzyć radosnych świąt wiernym zgromadzonym w Medziugorju oraz pielgrzymom. W wypełnionym kościele o godzinie 22.00 rozpoczęło się czuwanie, które zakończyła Msza św. o północy. Uroczystość Bożego Narodzenia przebiegła w prawdziwym pokoju i radości parafian i pielgrzymów, którzy zgromadzili się wokół swej Matki. W uroczystość Bożego Narodzenia Jakov otrzymał orędzie, jakie zapowiedziała mu Matka Boża, ukazując mu się po raz ostatni (zob. nowe orędzia z Medziugorja).

    Seminarium modlitewno-formacyjne w Neum «Pielgrzymowanie – elementem naszej drogi wiary»

    Seminarium modlitewno-formacyjne na temat "Pielgrzymka naszą drogą wiary" odbędzie się od 28 lutego do 5 marca 1999 w hotelu Sunce w Neum. To VI seminarium potrwa tym razem 6, a nie jak w poprzednich latach 5 dni. Cztery pierwsze dni będą jak zwykle poświęcone modlitwie, konferencjom i dzieleniem się doświadczeniami. Piąty dzień będzie całkowicie poświęcony na skupienie. Jak co roku seminarium zakończy wspólna pielgrzymka do Medziugorja.

    Program Seminarium w Neum 28.02.1999 - 05.03.1999

    Niedziela 28.2.99: dzień przybycia

    19.00 Msza św. (o. T. Pervan, prowincjał Herzegowiny) 20.00 - kolacja

    Poniedziałek 1.03.99

    7.30: modlitwa poranna; 8.00: Śniadanie 9.00: konferencja: «Dokument Stolicy Św. o pielgrzymowaniu w roku 2000» prof. dr Adalbert Rebic 10.00 przerwa 10.30: Rozmowy 12.00 Obiad 15.00: Spotkanie z wykładowcą 16.00: Przerwa 16.30: Spotkanie z franciszkanami (I. Landeką, S. Barbariciem, M. Stojiciem, L. Orecem, J. Zovko, S. Kraljeviciem, B. Musą); 17.30: Różaniec i Msza św. (o.J. Zovko); kolacja. 20.30: doniesienia

    Wtorek, 2.03.99

    7.30: modlitwa poranna 8.00: śniadanie 9.00 - konferencja: «Osobliwości pielgrzymek do wielkich sanktuariów maryjnych» o. Stanisław Kania 10.00: przerwa 10.30: Rozmowy 12.00: Obiad 15.00: Spotkanie z wykładowcą 16.00: przerwa 16.30: Spotkanie z widzącymi; 17.30: Różaniec i Msza św. (o. I. Bradvica), kolacja; 20.30 Adoracja (o. I. Landeka)

    Środa 3.03.99

    7.30: modlitwa poranna 8.00: śniadanie 9.00 - konferencja: «Jaką nadać formę pielgrzymowaniu do Medziugorja?» o. dr Slavko Barbarić 10.00: przerwa; 10.30: Rozmowy 12.00: Obiad 15.00: Spotkanie z wykładowcą; 16.00: Przerwa; 16.30: Rozmowy i wnioski; 17.30: Różaniec i Eucharystia (o. S. Kraljevic); kolacja; 20.30 - Wnioski, deklaracje

    Czwartek 4.03.99: dzień skupienia

    7.30 - modlitwa poranna; 8.00: śniadanie; 9.00: Konferencja, rozmowa, modlitwa; 12.00: obiad; 15.00: Konferencja 17.30: Różaniec i Eucharystia (o. Barbarić) uroczysta kolacja

    Piątek 5.3.99

    7.30 - modlitwa poranna; 8.00: śniadanie; 9.00: wyjazd do Medziugorja; wejście na Wzgórze Objawień lub na Kriżevać

    Wykładowcy seminarium w Neum 1999:

    Prof. dr Adalbert Rebic

    Ur. w r. 1937 w Hum na Sutli (Chorwacja). Studiował filozofię w Zagrzebiu i na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, również teologię. Od 1968 wykłada egzegezę i języki Wschodu (hebrajski, arabski, syryjski, aramejski) na Uniwersytecie katolickim w Zagrzebiu. Redaktor naczelny przeglądu teologicznego "Bogoslovna smotra", dyrektor biblioteki Wydziału Teologicznego. Od 1972 przewodniczy chorwackiemu Instytutowi maryjnemu, organizator grupy chorwackiej na Kongresy mariologiczne w Rzymie, Malcie. Saragossie, Kevelaer, Huelvie i w Częstochowie. Redaktor wydawnictw biblijnych Krscanska sadasnjost i in. Od 1991 do 1996 dyrektor Biura dla uchodźców w Rządzie Republiki Chorwackiej. Autor 430 artykułów, 15 znaczących książek, redaktor – 11, w dziedzinie mariologii. Tłumacz 26 książek. Członek Papieskiej Akademii Maryjnej oraz licznych organizacji.

    O. Stanisław Kania, pijar.

    Ur. 24 lutego 1948 w Polsce. Studiował filozofię, teologię i historię Kościoła w Instytucie Teologicznym w Krakowie oraz na KUL. Wyświęcony w 1973 roku. Rektor Seminarium, sekretarz Prowincji, od 1982 do 1985. Założyciel Wspólnoty Matki Bożej Ubogich, szkoły, której jest kapelanem. W 1985, założyciel SOS dla dzieci z rodzin ubogich i będących w trudnej sytuacji. Przyjeżdża do Medziugorja od 13 lat. Od 1988 jest redaktorem i wydawcą pisma inspirowanego duchem Medziugorja Znak Pokoju oraz innych książek i publikacji o Medziugorju. Od 1986 regularnie organizuje pielgrzymki do Medziugorja.

    O. dr Slavko Barbarić

    Ur. się w 1946 w Dragicinie (Bośnia - Hercegowina). Studuiował teologię w Visoko, Sarajewie i w Schwazu. wyświęcony w 1971. Posiada doktorat w dziedzinie pedagogiki religijnej (1982). Od 1982 przebywa w Medziugorju. Autor książek i artykułów o duchowości. Prowadzi liczne rekolekcje i konferencje na całym świecie.

*

    Liczba uczestników jest ograniczona, a z każdym rokiem wzrasta, dlatego prosimy o zapisanie się jak najszybciej, najpóźniej z końcem stycznia.     Zgłoszenie można przesłać: Fax +387 88 651 444 e-mail: medjugorje-mir@medjugorje.hr z dopiskiem: pour Centre d'Information (lub:) Bureau d'Informations du Sanctuaire. Zapewnione będzie tłumaczenie dla wszystkich grup językowych. Cena pobytu, przejazdu do Medziugorja i udziału w seminarium: 315 DM na osobę w pokoju 2-osobowym.


    URBI ET ORBI – Boże Narodzenie 1998

    «Regem venturum Dominum, venite, adoremus». «Uwielbiajmy Pana i Króla, który do nas przyjdzie». Ileż razy powtarzaliśmy te słowa przez cały okres Adwentu, wyrażając w nich oczekiwanie całej ludzkości. Człowiek, od samego początku zwrócony ku przyszłości, tęskni za Bogiem, pełnią życia. Nieustannie przyzywa Zbawiciela, który go uwolni od zła i śmierci, zaspokoi jego wrodzoną potrzebę szczęścia. Już w rajskim ogrodzie po grzechu pierworodnym Bóg Ojciec, wierny i miłosierny, zapowiedział mu przyjście Zbawiciela (por. Rdz 3, 15), który miał na powrót ustanowić zerwane przymierze nawiązując z człowiekiem nowa więź przyjaźni, zgody i pokoju. To radosne orędzie, powierzone synom Abrahama od czasów wyjścia z Egiptu (por. Wj 3, 6-8), rozbrzmiewało przez stulecia jak okrzyk nadziei na ustach proroków Izraela, którzy w kolejnych epokach przypominali ludowi: «Prope est Dominus: venite, adoremus». «Pan blisko jest: pójdźmy z pokłonem!»

    Pójdźmy uwielbić Boga, który nie opuszcza tych, co szukają Go szczerym sercem i starają się zachowywać Jego prawo. Przyjmijcie Jego orędzie, które pokrzepia serca strapionych i zagubionych. Prope est Dominus: wierny odwiecznej obietnicy, Bóg Ojciec spełnia ją dziś w tajemnicy Bożego Narodzenia. Tak, Jego obietnica, która umacniała ufne oczekiwanie niezliczonych rzesz wiernych, stała się darem w Betlejem, pośród Świętej Nocy. Przypomniała nam o tym wczorajsza liturgia mszalna: «Hodie scietis quia veniet Dominus, et mane videbitis gloriam eius».

    «Dzisiaj poznacie, ze Pan przychodzi, aby nas zbawić, a rano ujrzycie Jego chwałę». Dzisiejszej nocy ujrzeliśmy chwałę Bożą, którą obwieszczał radosny śpiew aniołów; oddaliśmy pokłon Królowi, Panu wszechświata, wraz z pasterzami strzegącymi swoich trzód. Oczyma wiary my także ujrzeliśmy Księcia Pokoju, złożonego w żłobie, a obok Niego Maryję i Józefa, adorujących Go w milczeniu. Wraz z zastępami aniołów i ze zdumionymi pasterzami my także śpiewamy dzisiaj pełni radości: «Christus natus est nobis: venite, adoremus». «Chrystus nam się narodził, pójdźmy z pokłonem».

    Od betlejemskiej nocy aż po dzień dzisiejszy Narodzenie Chrystusa opiewają radosne hymny, które wyrażają czułą dobroć Boga zasianą w ludzkich sercach. We wszystkich językach świata, celebruje się uroczyście to największe i pełne pokory wydarzenie: Emanuel, Bóg na zawsze z nami. Ileż przejmujących pieśni wiąże się z Bożym Narodzeniem w kulturze każdego narodu! Któż nie zna wzruszenia, jakie one budzą? Ich melodie pozwalają przeżyć na nowo tajemnice Świętej Nocy; są świadectwem spotkania Ewangelii z drogami ludzkimi. Tak, Boże Narodzenie zamieszkało w sercu narodów, które zgodnie patrzą z podziwem na Betlejem. Także Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych jednogłośnie uznało, że niewielka stolica Judy (por. Mt 2, 6) jest miejscem, w którym uroczyste obchody narodzin Jezusa staną się w roku 2000 szczególną sposobnością do działań niosących nadzieję i służących pokojowi. Czyż można nie dostrzec jaskrawego kontrastu między radosnym nastrojem bożonarodzeniowych pieśni a licznymi problemami współczesności? Znamy ich niepokojące przejawy dzięki relacjom, przynoszonym codziennie przez telewizje i gazety ze wszystkich części kuli ziemskiej: są to sytuacje niezwykle bolesne, które często powstają nie bez winy człowieka, a nawet jego złej woli, podsycanej przez bratobójczą nienawiść i bezsensowną przemoc.

    Niech światło promieniujące z Betlejem uchroni nas od pokusy zniechęcenia w obliczu tak dramatycznych i wstrząsających sytuacji. Niech orędzie Bożego Narodzenia doda otuchy tym, którzy wytrwale poszukują rozwiązań dla złożonych problemów Bliskiego Wschodu zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niech dzięki Bożemu Narodzeniu umocni się na całym świecie poparcie dla stosownych i pilnie potrzebnych działań, które położą kres produkcji zbrojeniowej i handlowi bronią, pozwolą strzec ludzkiego życia, znieść karę śmierci, uwolnić dzieci i młodzież od wszelkich form wyzysku, powstrzymać zakrwawiona dłoń tych, którzy dopuścili się ludobójstwa i zbrodni wojennych, a także poświęcić należną uwagę ochronie środowiska, - zwłaszcza po ostatnich klęskach żywiołowych - aby chronić świat stworzony i godność człowieka! Radość Bożego Narodzenia, z jaką witamy przyjście Zbawiciela, niech napełni wszystkich ufnością w moc prawdy i cierpliwą wytrwałością w czynieniu dobra.

    Do każdego z nas niech dotrze Boże orędzie z Betlejem: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką (...): dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan» (Łk 2, 10-11). Dzisiaj zajaśniało Urbi et Orbi, nad Rzymem i nad całym światem, oblicze Boga: Jezus objawia Go nam jako miłującego Ojca. Wy wszyscy, którzy szukacie sensu życia; którzy z pałającym sercem oczekujecie zbawienia, wyzwolenia i pokoju, wyjdźcie na spotkanie Dziecięciu narodzonemu z Maryi: On jest Bogiem, naszym Zbawicielem, jedynym godnym tego imienia, jedynym Panem. On narodził się dla nas, pójdźmy z pokłonem!


    Z LISTU APOSTOLSKIEGO «TERTIO MILLENNIO ADVENIENTE» OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II Do Biskupów, Duchowieństwa i Wiernych w związku z przygotowaniem Jubileuszu Roku 2000

Rok III: Bóg Ojciec

    49. Celem roku 1999, trzeciego i ostatniego roku przygotowań, będzie rozszerzenie horyzontów człowieka wierzącego zgodnie z perspektywą samego Chrystusa: perspektywą prawdy o "Ojcu, który jest w niebie" (por. Mt 5, 45), przez którego On został posłany i do którego powrócił (J 16,28). "A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś Jezusa Chrystusa" (J 17,3). Całe życie chrześcijańskie jest jakby wielkim pielgrzymowaniem do domu Ojca, którego bezwarunkową miłość do każdego człowieka, a zwłaszcza do "syna marnotrawnego" (Łk 15,11-32), odkrywamy na nowo każdego dnia. To pielgrzymowanie angażuje wnętrze osoby, rozszerza się na wspólnotę wierzących, aby ostatecznie ogarnąć całą ludzkość. Jubileusz skupiony wokół postaci Chrystusa staje się w ten sposób wielkim aktem uwielbienia Ojca: "Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem" (Ef 1,3-4).

    50. W tym trzecim roku, według programu "drogi do Ojca", wszyscy są wezwani do prawdziwego nawrócenia, w łączności z Chrystusem Odkupicielem człowieka. Nawrócenie to obejmuje zarówno aspekt "negatywny", czyli wyzwolenie od grzechu, jaki aspekt "pozytywny", to znaczy wybór dobra wyrażonego w wartościach etycznych zawartych w prawie naturalnym, potwierdzonym i pogłębionym przez Ewangelię. Stanowi to właściwy kontekst dla ponownego odkrycia i głębokiego przeżycia Sakramentu Pokuty w jego najgłębszym sensie. Głoszenie nawrócenia jako nieodzownego wymogu chrześcijańskiej miłości jest szczególnie ważne we współczesnym społeczeństwie, które często, jak się wydaje, zatraca same podstawy etycznej wizji ludzkiej egzystencji. Należy, zwłaszcza w tym roku, uwypuklić teologalną cnotę miłości, nawiązując do zwięzłego określenia św. Jana z jego Pierwszego Listu: "Bóg jest miłością" (4,8.16). Miłość w swym podwójnym wymiarze umiłowania Boga i braci jest syntezą życia moralnego człowieka wierzącego. Posiada w Bogu swoje źródło i cel.

    51. W tej perspektywie i w świetle słów Jezusa, który przyszedł, aby "głosić ubogim Ewangelię" (Mt 11,5; Łk 7,22), jakże nie potwierdzić bardziej zdecydowanie opcji preferencyjnej Kościoła na rzecz ubogich i odepchniętych? Należy wręcz stwierdzić, że działalność na rzecz sprawiedliwości i pokoju w świecie takim jak nasz, naznaczonym przez liczne konflikty i niedopuszczalne nierówności społeczne i ekonomiczne, jest kluczowym aspektem przygotowań i obchodów Jubileuszu. Dlatego chrześcijanie, nawiązując do zasad zapisanych w Księdze Kapłańskiej (25,8-28), powinni stać się rzecznikami wszystkich ubogich świata, proponując, aby Jubileusz dał, między innymi, sposobność do przemyślenia sprawy redukcji, jeśli nie całkowitej likwidacji zadłużenia międzynarodowego, które ciąży na losach wielu narodów. Jubileusz dostarczy także okazji do zastanowienia się nad innymi wyzwaniami chwili obecnej, takimi na przykład, jak trudności w dialogu między różnymi kulturami oraz problemy związane z poszanowaniem praw kobiety i z działaniem na rzecz rodziny i małżeństwa.

    52. Pamiętając ponadto, że "Chrystus już w samym objawieniu tajemnicy Ojca i Jego miłości objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie" (34), należy w 3 roku przygotowań podjąć działania zwłaszcza w 2 kierunkach: konfrontacji z sekularyzmem i dialogu z wielkimi religiami. Jeżeli chodzi o pierwsze z tych zadań, to wymaga ono podjęcia szerokiej problematyki kryzysu cywilizacji, którego przejawy występują przede wszystkim na Zachodzie, technicznie bardziej rozwiniętym, ale wewnętrznie zubożonym na skutek zapomnienia o Bogu czy też zepchnięcia Go na ubocze. Na kryzys cywilizacji trzeba odpowiedzieć cywilizacją miłości, opartą na uniwersalnych wartościach pokoju, solidarności, sprawiedliwości i wolności, które znajdują pełne urzeczywistnienie w Chrystusie.

    53. Natomiast w sferze świadomości religijnej wigilia roku dwutysięcznego stanie się znakomitą sposobnością - także w świetle wydarzeń ostatnich dziesięcioleci - do dialogu międzyreligijnego, zgodnie z jednoznacznymi wskazaniami, zawartymi w Deklaracji Soboru Watykańskiego II Nostra aetate o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. W tym dialogu szczególne miejsce przysługuje żydom i muzułmanom. Oby Bóg pozwolił, by dla potwierdzenia tych zamysłów możliwe stało się zorganizowanie wspólnych spotkań w miejscach o symbolicznym znaczeniu dla wielkich religii monoteistycznych. Z myślą o tym poszukuje się już właściwych metod przygotowania zarówno historycznych spotkań w miejscach o wielkiej wymowie symbolicznej - w Betlejem, Jerozolimie i na Synaju - które mają pogłębić dialog z żydami i z wyznawcami islamu, jak i spotkań z przedstawicielami wielkich religii świata w innych miejscach. We wszystkich tych przedsięwzięciach należy jednak zważać, by nie prowadziły one do niebezpiecznych nieporozumień, i zachowywać czujność wobec ryzyka synkretyzmu oraz łatwego i zwodniczego irenizmu.

    54. Na tym rozległym tle zadań Najświętsza Maryja Panna, wybrana córka Ojca, jawi się oczom wierzących jako doskonały przykład miłości Boga i bliźniego. Jak sama wyznaje w kantyku Magnificat, wielkie rzeczy uczynił dla Niej Wszechmocny, którego imię jest święte (por. Łk 1,49). Ojciec powierzył Maryi jedyną w swoim rodzaju misję w dziejach zbawienia: misję Matki oczekiwanego Zbawiciela. Dziewica odpowiedziała na Boże powołanie całkowitą uległością: "Oto ja służebnica Pańska" (Łk 1,38). Jej macierzyńska misja, podjęta w Nazarecie i przeżyta w pełni w Jerozolimie u stóp krzyża, staje się w tym roku serdecznym przynagleniem skierowanym do wszystkich dzieci Bożych, aby wróciły do domu Ojca, wsłuchane w Jej matczyny głos: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie" (J 2,5).


Powrót do strony głównej Wydawnictwa "Vox Domini"

Powrót do początku tej strony

Archiwum pisma "Vox Domini"


[powrót do strony głównej] [mapa całej witryny] [pełna oferta książek i kaset] [nowości] [ostatnie zmiany] [pismo "Vox Domini"] [czytelnia on line i nie tylko] [ewangelia na niedziele i święta] [archiwum plików 'zip'] [nasze plany] [mirror site strony polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia 'Prawdziwe Życie w Bogu'] [prawdy wiary Kościoła Katolickiego] [ciekawe linki religijne w różnych językach] [przeszukiwanie witryny "Vox Domini"] [e-mail] [kilka słów o Wydawnictwie]