Wiadomości z parafii w Medziugorju (czerwiec-sierpień 1999)


Ilość rozdzielonych komunii i celebrujących Msze św.

W sanktuarium Królowej Pokoju w miesiącu czerwcu rozdzielono 100 tys. komunii. 2522 kapłanów z kraju i z zagranicy celebrowało Msze św. W czerwcu przybyli do Medziugorja pielgrzymi z licznych krajów: Niemcy, Włosi, Kanadyjczycy, Anglicy, Irlandczycy, Belgowie, Portugalczycy, Amerykanie, Francuzi, mieszkańcy Singapuru, Słowenii, Węgier, Argentyny, Holandii, Polski, Korei, Szwajcarii, Czech i oczywiście Chorwacji.

W lipcu rozdzielono 82 tys. komunii, a 2763 kapłanów z kraju i z zagranicy celebrowało Msze św. Przybyli pielgrzymi z USA, Australii, Anglii, Irlandii, Beneluksu, Francji, Niemiec, Austrii, Litwy, Łotwy, Korei, Węgier, Rumunii, Czech, Polski, Słowacji...

Kardynałowie i biskupi w Medziugorju

Od 26 do 28 czerwca 1999, kard. Bernardino Echeverria Ruiz, emerytowany arcybiskup Guayaquila oraz biskup Victor Maldonado, obydwaj z Ekwadoru, przebywali z prywatną wizytą w Medziugorju. Od 27 do 29 czerwca także dwaj inni biskupi z Ekwadoru German P. Puente, biskup Tulcano, oraz Carlos Altamirano, biskup pomocniczy Quito, przebywali w Medziugorju z prywatną wizytą.

Rozmawiał z nimi o. Slavko Barbarić. Oto co powiedział kard. Bernardino Echeverria Ruiz, sprawujący obecnie opiekę nad Kapłańskim Ruchem Maryjnym na świecie:

– Kiedy Ksiądz Kardynał usłyszał po raz pierwszy o Medziugorju?

– Przed wielu laty. Bardzo pragnąłem udać się tu natychmiast, ale aż dotąd nie mogłem zrealizować tego zamierzenia. Jestem bardzo szczęśliwy, że mogłem tu przybyć. Samo orędzie jest nam dobrze znane, gdyż jest całkowicie biblijne. To co mnie pociągało do tego miejsca, to chęć poznania wspólnoty parafialnej oraz spotkania braci franciszkanów, którzy wykonują tutaj piękną pracę. To prawdziwa ewangelizacja. Uczestnictwo we Mszy św. wczoraj wieczorem było dla mnie wspaniałym doświadczeniem. Tu jest czas na modlitwę, na celebrowanie Eucharystii. Odczułem bardzo wielką pobożność w czasie modlitwy różańcowej przed Mszą św. Wszystko to głęboko mnie poruszyło. Zrozumiałem, że oprócz orędzi dawanych przez Gospę, to co jest tutaj ważne, to Jej obecność. Bóg przemawia tu przez Maryję nie tylko do was, lecz do wszystkich ludów i wszystkich kultur. Tutaj nie przyjeżdża się w celu turystycznym. Przybywa się tu, aby się wyspowiadać, spotkać Boga. To dla świata czas stykania się z tym, co pochodzi od Boga. Poza orędziem i obecnością Maryi to co się liczy to praca tu wykonywana. Osobiście odczuwam tu początek nawrócenia całej Europy. Widziałem tak wiele osób oczekujących na spowiedź. Tłum wiernych uczestniczących w Eucharystii, przystępujących do Komunii św. To właśnie to, co powinno być na pierwszym miejscu w duszpasterstwie, co powinno być najważniejsze: być do dyspozycji ludzi. To dzieje się tutaj. Składam dziękczynienie Bogu za to, że spotkałem tu moich braci franciszkanów i lud chorwacki, że odczułem waszą wiarę.

A oto, co powiedział ojcu Slavko bp Victor Maldonado.

– Jakie są wrażenia Księdza Biskupa dotyczące Medziugorja?

– Mogę potwierdzić to, co kard. Bernardino Echeverria już powiedział: Medziugorje jest miejscem spotkania pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Tutaj znajduje się prawdziwe źródło zbawienia. Kiedy się tu przychodzi od razu pojmuje się, że potrzebujemy nawrócenia. Spotkaliśmy w tych dniach widzącą Mariję. Modliliśmy się wraz z nią w czasie objawienia i rozmawialiśmy z nią. Zrozumieliśmy, że naprawdę potrzebujemy nawrócenia, aby móc wypełnić nasze zadanie i pomóc innym na drodze nawrócenia. Muszę przyznać, że przybycie do tego miejsca otwarło mi oczy na wiele spraw. Mogę wiele zmienić w wypełnianych przeze mnie zadaniach.

– Co zamierza Ksiądz Biskup powiedzieć osobom sobie powierzonym po poworcie stąd?

– Tutaj lepiej pojąłem rolę Maryi w życiu chrześcijanina. Uznaję to za wielki dar i wielką łaskę. O tym będę mówił do ludzi.

Seminarium dla kapłanów

W sanktuarium Królowej Pokoju w Medziugorju miało miejsce IV-te międzynarodowe Seminarium dla kapłanów od 30 czerwca do 6 lipca 1999. 170 kapłanów z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji, Włoch, Słowacji, Polski, USA, Rumunii, Hiszpanii i Chorwacji brało udział w tym seminarium zorganizowanym pod hasłem: Kapłan w służbie życia. Najliczniejszą grupę stanowili Polacy (60) oraz kapłani posługujący się jęz. francuskim (30).

Tematy proponowane do rozmyślania i rozmowy były następujące: 1) Kapłan w służbie życia przed narodzeniem; 2) Kapłan w służbie zranionego życia; 3) Uzdrowienie życia kapłana; 4) Modlitwa – życie z Bogiem Ojcem; 5) Maryja – służebnica życia; 6) Głosić Dobrą Nowinę Życia.

W ciągu 7 dni kapłani uczestniczyli w konferencjach, rozmyślaniach, modlitwie, Eucharystii. Wszyscy razem udali się na Wzgórze Objawień i na Kriżevać. W imieniu sanktuarium Królowej Pokoju seminarium zorganizował o. S. Barbarić. Wykładowcami byli Cosimo Cavaluzzo, włoski kapłan rekolekcjonista, ks. Ph. Reilly, zaangażowany od 30 lat w obronę życia nienarodzonych, dr Fernand Sanchez, lekarz i zarazem diakon, oraz s. Elvira Patrozzi i o. J. Zovko.

Na koniec seminarium zredagowano wspólną deklarację, jaką publikujemy w całości:

“My, kapłani katoliccy przybyli z 10 krajów, do których przyłączył się pastor anglikański z Anglii oraz prawosławny duchowny z Rumunii, spędziliśmy 6 dni na rekolekcjach w Medziugorju. Prowadzący je (o. Barbarić, don Cavaluzzo, ks. Reilly, dr Sanchez, o. Zovko i s. Petrozzi) zachęcili nad do wzbudzenia ufności w ojcowską miłość Boga do nas. Ich słowa ożywiły w nas pragnienie uczynienia z naszego kapłaństwa świadectwa miłości do Boga, wzajemnie do siebie i do wszystkich ludzi, czerpiąc naszą siłę z gorącej miłości do Jezusa i do Maryi, Jego Matki, z Eucharystii i modlitwy. Prowadzący zachęcili nas do poszukiwania uleczenia z naszych własnych wewnętrznych zranień, do zaangażowania się z miłością i odwagą do chronienia życia od naturalnego poczęcia do naturalnej śmierci, do służby w uzdrawianiu zranionych serc. Celebracja eucharystyczna, różaniec i adoracja Najświętszego Sakramentu, uczczenie Krzyża, wejście na Kriżevać, a po nim – spowiedź, wejście na Wzgórze Objawień ubogaciło nasze życie duchowe w sanktuarium Matki Bożej w Medziugorju. Jesteśmy ogromnie zadowoleni z tego, co przeżyliśmy i czego się nauczyliśmy w Szkole Maryi. Wracamy do naszej codzienności z błogosławieństwem Boga, głęboko wdzięczni Bogu Ojcu, Źródłu Życia, za danie nam łaski zgromadzenia się w tym miejscu, aby się uczyć w szkole Maryi, Matki Życia, służyć, chronić, szanować i kochać każde życie jako największy dar Boga Ojca.”

Pielgrzymka żołnierzy

28 czerwca kilkuset żołnierzy chorwackich i członków SFOR w Bośni i Hercegowinie, przybyłych z Hiszpanii, Włoch i Belgii udało się do sanktuarium w Medziugorju z 7-mą pielgrzymką wojskowych.

Spotkanie rozpoczęło się o 17.30 przed kościołem powitaniem przez o. Slavko Barbaricia. Żołnierze uczestniczyli w programie modlitwy wieczornej, w różańcu i Mszy św. Podczas różańca żołnierze mieli możność przystąpienia do sakramentu spowiedzi. Po Mszy św. uczestniczyli w procesji, ze świecami w dłoniach na placu przed kościołem. Procesja i modlitwa zakończyły się przed figurą Matki Bożej słowem i błogosławieństwem o. Ivana Landeki, proboszcza parafii w Medziugorju. Punktem centralnym tej pielgrzymki była Msza św. odprawiona przez o. Miljenko Steko. W homilii podkreślił on, że “bez Boga człowiek nie jest bezpieczny, jakąkolwiek broń trzymałby w dłoniach”. Bez żadnej wątpliwości ci żołnierze, którzy się zgromadzili w Medziugorju, zrozumieli to. Potwierdzeniem tego była już sama ich obecność w tym miejscu.

Odpust św. Jakuba

Święto św. Jakuba, patrona parafii w Medziugorju, obchodzono uroczyście 25 lipca. W obecności wielkiej liczby wiernych święto rozpoczęło się procesją z figurą patrona do parku, w którym o. Slavko Soldo przewodniczył Eucharystii.

Parafia w Medziugorju została założona w roku 1892. Parafianie zadecydowali, że patronem ich parafii będzie św. Jakub. Czy myśleli o tym, że jest on także patronem wszystkich pielgrzymów? Dawny kościół parafialny został wybudowany w 1897 na nieodpowiednim podłożu, co wymusiło budowę nowego kościoła. Pozostałości dawnego kościoła znajdują się w parku w pobliżu sanktuarium. Nowy kościół został ukończony i konsekrowany w 1969. W epoce tej był zbyt wielki w stosunku do liczby mieszkańców i nikt nie wiedział po co właściwie zbudowano tak duży kościół. Jak się okazuje było to jednak w Bożych planach. Podobnie jak w 1892 parafianie – wybierając na patrona św. Jakuba – nie mogli jeszcze przewidywać, że miliony pielgrzymów będą przybywać do ich parafii, a on stanie się ich opiekunem.

O. Rufus Pereira

27 i 28 lipca 1999 sanktuarium Królowej Pokoju przyjmowało o. Rufusa Pereira, charyzmatycznego kapłana i egzorcystę z Indii. 27 lipca na koniec wieczornego programu modlił się przed Najświętszym Sakramentem o wewnętrzne uzdrowienie obecnych. Na drugi dzień, podczas Mszy św. o 19.00 wygłosił natchnioną homilię i po raz drugi modlił się o uzdrowienie. Przybyła na tę modlitwę bardzo wielka grupa pielgrzymów.

Międzynarodowe Spotkanie Modlitewne Młodych

10-te tradycyjne już spotkanie młodych zgromadziło około 15 tys. osób. Odbyło się od 31 lipca do 6 sierpnia 1999. Temat tegoroczny brzmiał Bóg Ojciec - Źródło życia. Tematy dnia przedstawione do rozmyślania i do dyskusji młodym były następujące:

1) Powróćcie do Ojca - o. de Sanctis

2) Twoje życie – darem Boga Ojca - Jo Croissant, o. Cavaluzzo

3) Współpraca z Bogiem Ojcem –o. Tim Dieter, o. M. de Sanctis

4) Miłość Ojca uzdrawia cię - s. Elvira, o. Cavaluzzo

5) Maryja – służebnica życia – o. Jozo Zovko, o. Cosimo Cavaluzzo

6) Odnowieni miłością Ojca staniecie się Jego świadkami – różaniec, Msza św. (Kriżevać).

Młodzi mieli też okazję słuchać świadectw widzących z Medziugorja. Co roku seminarium kończy się na górze Kriżevać Mszą św. Przemienienia Pańskiego, w wigilię 6 sierpnia. Istnieje symboliczna łączność pomiędzy tym świętem a tygodniem, jaki młodzi spędzają na modlitwie, śpiewie, w skupieniu i braterskiej wspólnocie: wracają do domów naprawdę przemienieni. To 10-te spotkanie jest tego nowym potwierdzeniem. Wszystkie przyszłe spotkania powierzamy Opatrzności i waszym modlitwom.Droga_krzyżowa

Obchody święta Podwyższenia Krzyża Św.

Zgodnie z tradycją, święto Podwyższenia Krzyża jest obchodzone w Medziugorju w pierwszą niedzielę po święcie Imienia Maryi. W tym roku będzie to 12 września. Z tej okazji i dla wszystkich, którzy mają zamiar przybyć z pielgrzymką do Medziugorja na to święto chcemy krótko przypomnieć historię Kriżevać i krzyża, który jest na nim wzniesiony. W odległości ok. 1 km od Medziugorja wznosi się góra Krizevac, usytuowana na przedłużeniu wzgórza Crnica, tworząc z nim kąt. W latach 30-tych proboszcz o. Bernardin Smoljan i parafianie z Medziugorja wznieśli na jego szczycie, na wysokości 520 m, krzyż z uzbrojonego betonu. Ma on 8,56 m. Na przecięciu się ramion krzyża wyryli słowa:

«Jezusowi Chrystusowi, Odkupicielowi rodzaju ludzkiego na znak wiary, miłości i nadziei, na pamiątkę 1900 rocznicy Jego Męki».

Włożyli w niego relikwie otrzymane z Rzymu na tę okazję: cząstkę krzyża czczonego jako ten, na którym został ukrzyżowany Jezus Chrystus. Jego największa część jest przechowywana w Kościele Św. Krzyża Jerozolimskiego w Rzymie. Krzyż został ukończony 15 marca 1934 roku. Stało się tradycją, że celebruje się tu Mszę św. w pierwszą niedzielę po święcie Imienia Maryi na pamiątkę święta Podwyższenia Krzyża.

To nie z powodu naturalnego piękna wzniesienia ani z powodu słynnego krzyża wzniesionego na Krizevac wchodzi tu tak wielu pielgrzymów. Dzieje się tak dlatego, że od początku objawień wiele osób potwierdza, że widziało tam liczne znaki świetlne i inne. Wszystkie – związane z objawieniami Gospy i Jej przesłaniem, jakim jest wezwanie do pokoju pomiędzy Bogiem i ludźmi oraz ludzi pomiędzy sobą. Iluż pielgrzymów znalazło na tym wzgórzu pokój i drogę do Boga! Pielgrzymi zrozumieli też, że droga do pokoju wiedzie w sposób nieunikniony przez krzyż i dlatego podczas pielgrzymek do Medziugorja nie zaniedbują oddania czci Krzyżowi Pana. Wchodząc stromą ścieżką, niemal nieuczęszczaną, do stóp krzyża na Kriżevać, rozważa się drogę krzyżową. Idący nią zatrzymują się przy płaskorzeźbach z brązu przedstawiających kolejne stacje, wzniesione przy tej drodze. Gospa jest przedstawiona na każdej stacji. Towarzyszyła Jezusowi. Również i nam towarzyszy po drodze krzyżowej naszego życia.

Przekład z franc.: E. B. Na podstawie biuletynów: nr 121 z 14 lipca 1999; 122 z 28 lipca 1999; nr 123, z 11 sierpnia 1999.


[powrót do strony głównej] [mapa całej witryny] [pełna oferta książek i kaset] [nowości] [ostatnie zmiany] [pismo "Vox Domini"] [czytelnia on line i nie tylko] [ewangelia na niedziele i święta] [archiwum plików 'zip'] [nasze plany] [mirror site strony polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia 'Prawdziwe Życie w Bogu'] [prawdy wiary Kościoła Katolickiego] [ciekawe linki religijne w różnych językach] [przeszukiwanie witryny "Vox Domini"] [e-mail] [kilka słów o Wydawnictwie]