W obliczu strasznych wydarzeń, do jakich doszło w Nowym Jorku 11 września 2001 roku, wiele osób zwróciło uwagę na orędzie, jakie Vassula otrzymała dokładnie 10 lat wcześniej. Sama Vassula uznała w tej sytuacji, że dobrze będzie do wielu pojawiających się interpretacji po ataku na World Trade Center dodać własny komentarz.

V a s s u l a o prorockich orędziach w «Prawdziwym Życiu w Bogu», a zwłaszcza o zapowiedziach z 11 września 1991

Chciałabym, abyśmy zachowali ostrożność w interpretowaniu tego orędzia. Nie jest bowiem łatwo komentować proroctwa, chyba że Duch Święty da nam szczególne światło. Apokaliptyczne orędzie z 11 września 1991 powinno być interpretowane w następujący sposób:

W naszym pokoleniu ostygła miłość do Boga. Ponieważ dzisiejszy świat żyje w wielkim odstępstwie, Bóg działa, aby nas rozgrzać, dając nam znaki. Należą do nich figury wylewające krwawe łzy, ikony płaczące krwią lub wydzielające olej. Również Orędzia „Prawdziwe Życie w Bogu” są takim znakiem, podobnie jak inne objawienia, które zostały dane po to, aby nas ostrzec i po to, aby nas wszystkich nakłonić do modlitwy.

Tak wiele tych znaków jest odrzucanych, wyśmiewanych, zwalczanych. Przypomina nam to 11 rozdział Apokalipsy dotyczący Dwóch Świadków, którymi są Jezus i Maryja, pełniący misję apostolską Eliasza (uosabiającego prorokowanie) i Mojżesza (uosabiającego dawanie prawa). To jest opisane w orędziu z 24 grudnia 1991. Trzeba ponownie przeczytać to orędzie, aby je w pełni pojąć. Odstępstwo oznacza odrzucenie Bożej Prawdy i prowadzi nas do życia bez Boga. Odstępstwo przyciąga na ziemię zło.

Matka Boża daje nam następujące rady:  „Wasze modlitwy mogą zmienić świat. Wasze modlitwy mogą wyprosić Łaski Boże dla nawrócenia grzeszników. Im więcej będzie nawróceń, tym więcej pojawi się modlitw o nowe nawrócenia, wypowiedzianych i wysłuchanych.” (24.11.1991) 

„Świat oziębił się, pogrążył w lodowatym chłodzie (...) umarł dla miłości. Jęczy w głębokiej ciemności, bo nienawiść, chciwość i egoizm ogarnęły całą ziemię, aż do jej wnętrzności. Jestem wstrząśnięta strasznymi scenami, nieprawością tego świata ciemności i odstępstwem, które przeniknęło do samego Sanktuarium. Klęski, głód, cierpienia, wojny i plagi, wszystko to ściągacie sami na siebie. (...) Ziemia znajduje się na drodze do samozniszczenia, lecz to nie Bóg zsyła wam te wszystkie klęski, jak wielu z was uważa. Bóg jest Sprawiedliwy i Pełen Miłosierdzia; to zło przyciąga zło.” (15.5.1990) 

Poprzez orędzia „Prawdziwe Życie w Bogu” Bóg dawał nam dostatecznie dużo okazji, abyśmy się nawrócili i prowadzili święte życie. Jednakże świat jest głuchy na wołania Boga i przeciwnie: wyśmiewa każde wezwanie z Wysoka, wezwanie, które nas ostrzega, że jeśli nie zmienimy naszych serc i jeśli nie podejmiemy ofiar, wynagrodzeń, jeśli nie okażemy skruchy, nasze grzechy doprowadzą nas do śmierci. Chrystus prosił nas o przeczytanie drugiego rozdziału Listu św. Pawła do Tesaloniczan, abyśmy zrozumieli, ze żyjemy rzeczywiście w końcu czasów. Św. Paweł mówi, iż rozpoznamy je po dwóch znakach, jakimi są odstępstwo i duch buntu. Duch buntu prowadzi do kpienia sobie z Boga i małpowania Go, do zajmowania miejsca należnego Bogu. Dziś świat wierzy w swoją własną samorealizację. Przykładem są ci, którzy wołają do Boga: Nie potrzebujemy Ciebie!

Bóg nie karze Swego ludu i nie pragnie jego cierpienia, lecz to my sami niszczymy siebie i ściągamy na siebie całe zło. Oto jest przyczyna, dla której wiele orędzi Chrystusa – nie tylko to z 11 września 1991 roku – ostrzega nas, że szatan przygotowuje wielkie całopalenie, aby nas zniszczyć. Ludzie, którzy zginęli – dobrzy czy źli – są ofiarami naszych grzechów i naszej głuchoty na wezwania, poprzez które Bóg nas ostrzega, aby nas ocalić, abyśmy uniknęli cierpień i śmierci. To my, przez nasze własne grzechy, wywołaliśmy tę ofiarę z niewinnych ludzi i spowodowaliśmy niepotrzebne cierpienia. Musimy się modlić za wszystkie te rodziny, które straciły swych bliskich, aby Bóg dał im siłę i ducha przebaczenia.

 

«Prawdziwe Życie w Bogu» – Orędzie z 11 września 1991 roku:

– Panie, patrzę na Niebiosa i szukam Rzeczy Niebieskich. Szukam Twego Świętego Oblicza, aby czuć Pokój i móc się rozradować. Szukam Twego Świętego Oblicza, aby móc je kontemplować.

Moje Oczy przypatrują się dzisiejszemu światu, jednemu narodowi po drugim, badają duszę po duszy w poszukiwaniu odrobiny ciepła, odrobiny hojności i odrobiny miłości. Jednak tylko bardzo, bardzo niewielu posiada Moją łaskawość. Bardzo niewielu troszczy się, by prowadzić święte życie. Tymczasem dni uciekają i są już liczone godziny przed wielką zapłatą.1 

Moje miasta2  stały się miastami nierządu. Bezlitosne! Stały się fortecami demonów! wszystkie wewnątrz zepsute, gryzione przez robaki! Schronisko dla żmii i skorpiona! Jakże miałbym nie spuścić na tych odstępców Mojego Oczyszczającego Ognia?...

Nagle Jezus zmienił ton głosu i po kilku sekundach powiedział tonem bardzo poważnym, który mnie przeraził:

Ziemia zadrży i zostanie wstrząśnięta.3 

I całe zło wzniesione jak Wieża4  legnie w gruzach i zostanie pogrzebane w pyle grzechu! W Górze, Niebiosa zostaną poruszone i zachwieją się fundamenty ziemi! Módlcie się, aby Ręka Mojego Ojca nie spadła w zimie.5  Piorunami i Płomieniami nawiedzę niespodziewanie wyspy, morza i kontynenty.6 

Słuchajcie uważnie Moich ostatnich słów ostrzeżenia, słuchajcie teraz, gdy jest jeszcze czas. Czytajcie Nasze Orędzia7  i kiedy Niebo mówi, powstrzymujcie się od lekceważenia i głuchoty. Uciszcie wasze głosy, a usłyszycie Nasze. Zastanówcie się dwa razy przed wydaniem sądu, zastanówcie się więcej niż dwa razy, zanim potępicie Dzieła Ducha Świętego. Nie oszczędzę ani jednego z tych, którzy wyśmiewają się z Ducha Świętego, bluźnią Mu bezczelnie. Sprawiedliwość strąci ich do otchłani.

Wznieście wasze twarze i szukajcie Niebios, aby kontemplować Moje Święte Oblicze! Podnieście wasze oczy do Nieba, a nie zginiecie. Nawróćcie się! I proście Ojca, aby się ulitował. Niebawem, już wkrótce, Niebiosa otworzą się i Ja ukażę wam

Sędziego.

 

 

 

Przypisy: 1) Por. Ap 22,12. (Przyp. red.) 2) Słowo miasta używane tu przez Boga znaczy: dusze. 3) Por. Jl 4,15n. (Przyp. red.) 4) Jak wieża Babel. (Por. Rdz 11,1-9 – przyp. red.) 5) Por. Mk 13,18. (Przyp. red.) 6) Por. Iz 66,15-16. (Przyp. red.) 7) Jezusa i Maryi, Dwóch Świadków. (Por. Ap 11,3n. – przyp. red.)

 


[powrót do strony głównej] [mapa całej witryny] [pełna oferta książek i kaset] [nowości] [czasopismo"Vox Domini"] [ostatnie zmiany] [czytelnia on line i nie tylko] [ewangelia na niedziele i święta] [archiwum plików 'zip'] [nasze plany] [mirror site strony polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia 'Prawdziwe Życie w Bogu'] [prawdy wiary Kościoła Katolickiego] [przeszukiwanie witryny "Vox Domini"] [ciekawe linki] [e-mail] [kilka słów o Wydawnictwie]